Maandag 9 februari, vandaag mijn eerste dag alleen in klas 3. Het ging eigenlijk heel goed. Ik had al de lessen van tevoren goed voorbereid, ik wist alleen niet wat ik moest doen voor schrijven, maar daar ben ik ook niet aan toe gekomen. Ze begonnen met rekenen. De meeste kinderen hebben nog moeite om met het honderdveld te werken. Dit tellen echt alles nog door. De kinderen hebben hier totaal geen logica voor rekenen. Dit tellen alles nog. Als ik ze vraag om 33+10 te doen, dan zijn ze in hun hoofd 10 erbij aan het tellen. Ik ga maar een honderdveld maken om voorin de klas te hangen, misschien dat het dan wat beter gaat! In de pauze kwam de parallelleerkracht om te zeggen dat ze morgen de redactiesommen ging doen met de kinderen. Dat is 2 bladzijde verder dan dat ik ben, maar omdat de kinderen hier vrijdag een repetitie van hebben zal ik dit ook gaan behandelen. De vorige bladzijde komt dan nog wel. Na de pauze hadden de kinderen aardrijkskunde. Dat is niet net als in Nederland met een leuk boekje en wat leuke kaarten. Ik had van mijn mentor een tekst gekregen, die ik op het bord moest schrijven. De kinderen schreven die tekst over in hun schrift. Als ze daar een repetitie over krijgen dan moeten ze die aantekeningen leren. Wel goed voor mijn bordschrift, ik heb 3 delen van het bord vol moeten schrijven. De kinderen die het niet af hadden mochten het na schooltijd verder schrijven. Als ik daarop moest gaan wachten had ik geen tijd meer voor andere lessen! Ook in deze klas ben ik begonnen met namen van kinderen op het bord te schrijven die erg goed meedoen. Deze kinderen kunnen na schooltijd een stickertje bij me halen. De kinderen vergeten dat zelf ook niet, dat scheelt. Als ik de bel hoor, dan laat ik een kind danken en dan stuur ik ze naar huis. Maar nu riep er gelijk een kind dat ze haar stickertje wilde! Als de kinderen goed meedoen in de klas, dan lees ik aan het eind van de dag een stukje voor uit Floddertje. Dat vinden de kinderen echt gaaf, en hier kan ik ook goed mee dreigen. Als ze niet goed opletten, dan roep ik gewoon dat ik dan niet ga voorlezen! 's Avonds kwam Renaldo langs, die zou gezellig langskomen. Ik had gelukkig mijn schoolwerk al af, want tegen de tijd dat hij wegging…… toen was het al erg laat. Maar evengoed een gezellige avond gehad, alleen de dag erna was wat minder!

Dinsdag een rustig dagje. De dag begon vandaag met een hospitant (stagiaire van de pabo hier) die een tekenles ging geven. Daarna moesten de kinderen naar de gym. Juf Aruna was weer op school, en die ging ook mee naar de gym. Ze heeft ook de dag in de klas gezeten, maar verder heeft ze niet veel gedaan. De kinderen hebben gym bij hetzelfde sportveld als dat ik met klas 4 ging gymmen, alleen gingen de kinderen naar het veldje ernaast. Het bleek dat de St. Agnesschool op het grote sportveld gym had, en toevallig waren dat de klassen van Esther en Suzanne. Na de gym was het alweer pauze, en na de pauze had ik een jarige in de klas. Het oudste kind van de klas werd 12 jaar. Haar moeder had drinken en een zak met snoep etc. gebracht. Dit deelde ze uit nadat er voor haar gezongen was. Na de verjaardag moest ik een zinnendiktee geven. Dat ik vanmorgen bij de parallelklas ging vragen naar het diktee kreeg ik te horen dat ze dacht dat ik het zou maken. Omdat ik toch een hospitant had in de klas had ik vanmorgen een diktee gemaakt. Gewoon wat zitten gemaakt van de woorden die ze moesten leren van hun woordpakket. Na de repetitie moest ik het natuurlijk nakijken, en er ook een foutanalyse van maken. Dus opschrijven hoeveel kinderen de repetitie gemaakt hebben, wat het hoogste cijfer is, het laagste cijfer en het gemiddelde. Ook moet ik kijken naar welke opdracht het meest fout ging, en bedenken waarom dat zou komen (misschien omdat de kinderen niet geleerd hebben?!) 's middags gingen die meiden even slapen, maar daar had ik geen zin in. Ik was wel moe, maar wilde ff internetten en lekker douchen. 's Middags is de douche nog het beste te doen, dan voelt het water warmer aan. Toch maar wel op tijd naar bed 's avonds, ik was helemaal doodop, en het scheelde niet veel of ik was in slaap gevallen onder het diktee.

Woensdag zou er een hospitant komen na mijn rekenles. De rekenles ging best goed, ik moest alleen een aantal kinderen steeds maar weer waarschuwen. Om 9 uur, toen de hospitant zou komen stopte ik met rekenen en liet ik de kinderen hun spullen opruimen. Er kwam natuurlijk geen hospitant, dus ik ben maar verder gegaan met de taalles. Ik had nog een half uur voordat het pauze werd, en ik had de kinderen gezegd dat ik alleen zou voorlezen als ze rustig bleven zitten met rekenen, maar dat deden ze niet. Ik ging dus niet voorlezen, maar ik schreef 5 redactiesommen op het bord. Die moesten de kinderen toch kunnen maken voor de repetitie van vrijdag. Dit was gelijk een goede oefening. Na de pauze keek ik het samen met de kinderen na. De redactiesommen schelen niet veel met de sommen in Nederland. Alleen rekenen de kinderen hier met Awarra's en Markoesa's (geen idee wat Awarra's zijn, toch maar even uitzoeken) En als ze met afstanden gaan werken, dan rekenen ze van Paramaribo tot het vliegveld of naar een ander plaatsje. Zo leer ik ook nog wat van het land hier. Aan het einde van de dag toch nog even voorgelezen. De kinderen moesten eerst schrijven, en na het schrijven gingen ze allemaal heel goed overliggen. (met hun hoofd op hun arm op tafel liggen, en wachten tot juf zegt dat ze weer mee moeten doen) Ze lagen allemaal zo goed dat ik ze wel wilde laten liggen, maar dat wilde ze zelf niet! Ze wisten precies te vertellen waar Floddertje de dag ervoor over ging. Ze wisten alleen tot detail na te vertellen. Dat vind ik toch knap. Als ze een stilleesrepetitie hebben (dus gewoon begrijpend lezen) dan weten ze na drie keer het verhaal gelezen te hebben nog steeds niet wat het antwoord is. 's Middags en 's avonds eigenlijk niet veel gedaan. Een beetje schriften nagekeken en de lessen voor donderdag voorbereid, maar was nog steeds erg moe, dus op tijd naar bed toe. Ook nog even in de zon gezeten, moet toch zorgen dat ik een beetje bruin zie als ik weer in Nederland ben!

Op donderdag zou de hospitant komen om een muziekles te geven. Dat ik begon met de les was er geen hospitant natuurlijk. Ik heb 2 dagen in mijn planning rekening gehouden met de hospitant, en twee dagen kwam ze niet. Lekker nuttig dus. Ik begon maar met de rekenles. Ik moest nog sommen nakijken met de kinderen, en dat ik dat ging doen liep ik eigenlijk helemaal vast met een som. Juf Aruna kwam te hulp, omdat ze hier de som heel anders uitrekende. Op een heel omslachtige manier natuurlijk, beetje vreemd. Maar de sommen erna waren niet zo moeilijk, dat waren gewoon rijtjes met sommen. Die konden de kinderen gewoon gaan maken, zodat ik tijd had om wat door de klas te gaan lopen. Na de rekenles gaf ik de natuuronderwijsrepetitie. Omdat ik dacht dat de hospitant zou komen, had ik de repetitie nog niet op het bord geschreven. Als ik geweten had dat ze niet kwam, dan had ik dit voor de les al op het bord geschreven. Nu moest ik eerst heel lang wachten tot de kinderen stil waren, en ik moest het daarna allemaal nog op het bord schrijven. De repetitie was helemaal niet moeilijk. Ik had hem gemaakt, maar ik had geen idee hoe ik het moeilijker moest maken voor ze. Dit waren de dingen die ze moesten leren, en er zijn heel veel 10en en geen onvoldoendes! Met taal ging ik wat nieuws proberen, en dat was twee opdrachten uitleggen, en de kinderen deze zelfstandig te laten maken. Dat ging best goed, ze hadden alleen te weinig tijd om allebei de opdrachten helemaal af te maken, en er was een nogal moeilijke opdracht bij. Dat is dus huiswerk, ze zorgen maar dat ze dat in orde hebben morgen! Aan het einde van de dag nog even uit Floddertje voorgelezen. De kinderen vinden het echt geweldig en het is een goed chantagemiddel om de kinderen goed aan het werk te krijgen en te houden. Ik zeg gewoon dat ik ze niet voorlees uit het boek, en dan gaan ze vanzelf wel aan de slag. 's Middags druk bezig geweest met repetities nakijken, schrijfschriften nakijken en aan het werk voor schoolverslagen. De natuuronderwijsrepetities waren erg goed gemaakt, het laagste cijfer is een 7! Weet niet hoe de parallelklas het gedaan heeft, zal eens informeren.

Vrijdag 13 februari
Een kort dagje, waarbij ik ook nog een repetitie rekenen moest geven. Deze ging gelukkig de parallelleerkracht maken, ik had geen idee hoe ik dat moest doen. Zij had de repetitie echter nog niet klaar, dus ik zou beginnen met taal. Juf Aruna vroeg mij of ik de aantekeningen van geschiedenis wilde geven, anders kwamen ze hier zo mee achter. Ik heb dus eerste de aantekeningen gegeven, en hierna de rekenrepetitie. Ik heb dus eigenlijk niet veel gedaan, behalve schriften nagekeken toen de kinderen aan het schrijven waren. Maandag gingen de meeste kinderen nog niet echt hard met schrijven van aardrijkskunde, maar nu schreven ze wel door. Dat was wel lekker, dan hadden we tenminste nog de tijd om aan de repetitie te werken. De kinderen waren erg druk met de repetitie, maar dat kon ik me ook wel voorstellen. Eerst moesten ze heel rustig 3 borddelen overschrijven in hun geschiedenis schrift, en daarna moesten ze gelijk stil blijven zitten omdat rekenen begon. Ik had wel de kinderen die klaarwaren met geschiedenis opschrijven een klein puzzeltje gegeven uit een vakantiespelenboek. Die had ik uit Nederland meegenomen, en deze had ik allemaal uitgeknipt. Dit om de kinderen die wel goed doorwerken te motiveren om dat te blijven doen, en de kinderen die niet zo goed doorwerken te motiveren om dat juist wel te gaan doen.
Na de pauze konden de kinderen naar huis en begon voor de leerkrachten de vergadering. Mevrouw Daan vertelde dat de R.K.B.O. een paar jaar geleden van veel scholen klachten kreeg over onhandelbare kinderen op school, en gedragsproblemen. De R.K.B.O. wilde daar wat aan doen, en haalde een soort van orthopedagoog in huis. Die ging kijken wat hij daaraan kon doen, en hij stede de leerlingzorgformulieren op, en er kwam een project om de kinderen goed te helpen. Er werd een cursus alternatieve diciplinering opgezet, die door enkele leerkrachten van elke R.K. school bezocht kon worden. Zij moesten dan hun kennis weer doorgeven aan de rest van de leerkrachten op school. Er kwam een gesprek over de leerlingzorgformulieren, hoe die ingevuld moesten worden etc. Verder was de vergadering erg rommelig, maar er werden ook wel nuttige dingen besproken. Juf Aruna zei dat ze Raoul, een jongen uit de klas, al vooruit had zien gaan sinds ik in de klas sta. Zij heeft altijd best veel moeite met hem, maar ik eigenlijk niet. Ik had de eerste 2 dagen wel door dat hij niet zo een goede leerling was, en snel was afgeleid, maar ik heb hem niet teveel aandacht geschonken. Dat werkt blijkbaar, hij doet nu goed zijn best in de klas, en als ik zie dat hij goed zijn best doet, dan zeg ik hem dat. Als hij vervelend doet in de klas, dan zeg ik hem dat het eerst zo goed ging, en dat hij dat vol moet houden. Als hij goed gewerkt heeft krijgt hij ook een stickertje etc. Leuk dat juf Aruna opgevallen was dat hij bij mij al vooruitgegaan is. (ze zei zelf al: misschien vind hij mij niet zo aardig!)

Vrijdagmiddag ben ik nog even gaan internetten, en 's avonds gingen Esther en Suzanne met zijn tweeën op pad, en ik had een avondje lekker niets. Lekker relaxen, en een beetje tv kijken. Er was een mooie film op tv (zou niet meer weten hoe hij heette). Uiteindelijk lag ik toch nog laat op bed!

Zaterdag 14 februari,
Valentijnsdag! En dat was te merken ook in het centrum. Ik mocht mee zwemmen bij het krasnaposky, dus ik heb lekker een beetje van de zon kunnen genieten. Het was echter iets teveel zon, ik was erg verbrand!
's Avonds onder het eten bij Mambo nog twee oudere mannen leren kennen. Een blanke en een donkere, die allebei in Suriname woonde en werkte. Hier hebben we gezellig mee zitten praten en eten, en aan het einde betaalde ze ons eten (en dat is natuurlijk helemaal niet erg)! Daarna gingen we bij 't Vat zitten, en hier kwamen veel bekende gezellig bijzitten. Uiteindelijk zaten we met een heel grote groep wat erg gezellig was.

Zondag hadden we met de vader van een vriendin afgesproken, die woont hier. Die nam ons mee naar een stukje grond in de buurt van de cola kreek, waar we lekker van de zon genoten en van de rust. Wat is het ontzettend rustig als je uit de stad bent. Daar hoor je echt nog de vogeltjes. Op het stukje grond waar we waren woonde een Rasta, een man (en zijn vrouw woonde er ook) die volgens het rasta geloof leven. We mochten een boom omkappen met een groot kapmes, wat natuurlijk best leuk is. In Nederland moet je eerst een jaar van tevoren een vergunning aanvragen, en hier kon het gewoon!
Daarna nog even lekker in een hangmat liggen lezen en op tijd weer naar huis. We gingen eten bij de Chinees, waar het nog steeds vaag is om te eten. Het is wel lekker, maar als je hetzelfde besteld als de keer ervoor, dan krijg je vaak iets anders!