Liesbeth in Suriname...week: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 14

We zijn nu alweer 5 dagen in Suriname, waar we onze Lio-stage gaan lopen. De eerste twee schooldagen zitten er ook alweer op, dus dat gaat goed. Op zondagavond kwamen we op het vliegveld aan, en hier werden we opgehaald door Ria, een Nederlandse vrouw die al 22 jaar in Suriname woont. We werden naar het huis gebracht en gelijk aan iedereen voorgesteld. Tegenover ons woont de klusjesman, die we voor dingen kunnen vragen. Aan het begin van de straat woont een nichtje van de eigenaar van het huis, die ons de 1e dag mee op pad nam, en in het voorhuis zit nu ook nog iemand. Best gezellig dus allemaal. Op maandag zijn we lekker door Paramaribo gaan lopen en overal een beetje kijken. Rosella nam ons overal mee naar toe, en zo leerde wij de weg een beetje kennen. We zijn gelijk naar de vreemdelingendienst geweest waar we ons moesten melden. Hebben we dit ook maar gehad! Op de markt hadden we eten gekocht, wat Rosella voor ons ging klaarmaken. Dit omdat wij gewoon Hollands wilde eten (aardappelen, groente en een stukje vlees) maar dat mocht niet. We hadden dus lekker kip met rijst etc. Deze dag ook erg veel gelopen, en we waren aan het eind van de avond helemaal stuk. Op dinsdag zijn we zelf lekker op pad gegaan, en hebben we ook zelf voor ons eten gezorgd. De mensen zijn overal heel vriendelijk, en het ziet er allemaal hartstikke mooi uit. Het is best warm, maar in huis hebben we een ventilator aan, en dan is het nog best te doen met de ramen en de deur open. Ik had de eerste dagen nog wel erg een vakantiegevoel. Nu nog steeds wel, maar nu ik naar school geweest ben is dat rustige toch al een beetje over. Niet dat we nu veel te doen hebben hoor, maar we moeten van elke dag een verslagje schrijven, en straks natuurlijk ook nog lessen voorbereiden etc. Op woensdag begon voor ons de school. Toen hadden we met Ria afgesproken, maar die kwam pas nadat de school begonnen was. Ik was toen zelf al de school ingegaan en daar heb ik naar het hoofd gevraagd, maar die was met zwangerschapsverlof. Het onderhoofd was wel aanwezig, en toen ik bij haar op het kantoor zat kwam ook Ria aan. Ik kreeg na een kort overleg groep 4a. In groep 4b stond een leerkracht die vaak afwezig was. De leerkracht bij wie ik in de klas kom is niet zo vaak afwezig, en het onderhoofd vond haar een goede leerkracht. Het idee is dan dat als ik straks les ga geven, dat mijn mentor dan les kan geven in groep 4b. Ik werd voorgesteld aan mijn mentor, (Tirzah) die nog in de deuropening van haar klas een gesprek stond te houden met een ouder. Tirzah wist verder niet van mijn komst, maar er is gelijk duidelijk verteld dat ik een week ga kijken, en dat ik daarna lessen ga overnemen, en dat ik uiteindelijk de hele klas ga overnemen. Om tien voor 9 was het gesprek met de ouder klaar, en ging de les beginnen. Het bleek dat de kinderen 's morgens gym hadden, en dat ze daar nu heen gingen lopen. Er gingen twee stoelen mee, waarop wij konden gaan zitten. De kinderen hadden gym een klein stukje van de school vandaan, van een gymleerkracht. Er zit een kind in de klas dat gedragsproblemen heeft, dit kind was ook uit de klas dat ik kwam. Het moest eerst zijn vader meenemen naar school, voordat het de klas weer in kon gaan. Maar omdat ik kwam kreeg het kind toch nog een kans. Verder zitten er nog een paar 'probleemkinderen' in de klas. Na de pauze gingen we het taalwerk nakijken van wat de kinderen voor huiswerk gedaan hadden. Dat was heel vaag naar mijn idee. Het was heel rommelig in de klas, en de helft luisterde ook niet. Een aantal kinderen moesten hun antwoorden op het bord schrijven, en de rest keek het na in zijn schrift. Mijn mentor liep toen door de klas om te kijken welke kinderen het goed nagekeken hadden. Verder is er niet echt iets uitgelegd met de taal. Zo ging het ook met natuuronderwijs. Het was erg saai (ik viel bijna in slaap) en ook hier deden niet veel kinderen mee. Ik had echt al dat ik sommige kinderen flink wilde aanpakken. De druktemakers zitten bij mij in de buurt en ik kon steeds zien wie wat aan het doen was. Terug thuis hebben we even nagepraat over hoe het op school gegaan was. We zien het allemaal wel zitten in de klas, en gelukkig is het ook duidelijk dat we de klas ook echt gaan overnemen. Dus we blijven niet de hele tijd met de mentor achterin de klas zitten. De rest van de dag zijn we aan het werk geweest met het verslag voor school, en hebben we rustig aan gedaan. Ik begin al aardig te wennen aan de snelheid waarmee ze hier leven. Alles lekker rustig aan. Ook nog even naar het internetcafe geweest, waar het best koud was. De airco die stond goed aan. Tot nu toe hebben alle internetcafe's msn, dat is lekker handig, en gezellig natuurlijk! We gingen op tijd naar bed, we waren alledrie moe van de dag school.

Op donderdag begon de dag weer met een vlaggenceremonie. Dan hijsen een paar kinderen de vlag. (hier kunnen ze bij de scouting nog wel wat van leren!) De rest van de school staat er in rijen bij en zingt het volkslied. Het is de bedoeling dat de vlag boven is als het volkslied is afgelopen, maar dat is nog wat moeilijk. Na de vlaggenceremonie kwam er een kind naar me toe en die zei dat ik bij het onderhoofd moest komen. Deze had de vraag of ik voor vandaag wilde invallen in klas 1, omdat daar de leerkracht ziek van was. Anders moest ze zelf voor die klas gaan staan, maar ze had het zo druk met allerlei andere zaken. Ik heb toen ja gezegd, en heb gehoord wat de kinderen globaal moesten doen in die klas. Ik heb me toen kort voorgesteld aan de kinderen, en toen kwam ook de lerares van de parallelklas nog binnen om te vertellen dat de kinderen wel goed naar me moesten luisteren. De kinderen zeiden allemaal tegelijk 'ja juffrouw' en dat was het. Hierna begon ik maar met de rekenles, maar omdat ik in mijn eigen klas al weinig les gezien had, had ik geen idee van hoe ik dat moest aanpakken. Ik moest van het onderhoofd rijtjes op het bord schrijven, en daar moesten de kinderen bij zetten of het meer of minder was. (dus met een pijltje erbij) De helft van de kinderen luisterde niet, of ging mij steeds herhalen van wat ik zei. Op het bord had ik toen de goede antwoorden geschreven, en de kinderen konden het dan nakijken in hun schrift. Bij het zelf nakijken bleek dat veel kinderen dit niet echt goed gedaan hadden. Ook logisch, omdat de helft niet luisterde naar wat ik zei. Er zaten echt een paar drukteschoppers in de klas, en die bleven maar bezig. Als ik iets pakte of iets op het bord schreef, dan liepen er weer kinderen door de klas. Toen het onderhoofd binnenkwam sprak ze de kinderen toe. ik heb niet het idee dat die preek echt geholpen heeft, de kinderen zeiden weer 'ja juffrouw' en het onderhoofd was weer vertrokken. Ze vertelde me nog wel dat ik de namen van de kinderen maar door moest geven van wie vervelend was, dan zou ze er na school wat aan doen. Dat vind ik ook weer zo wat. Naar de verhalen die ik gehoord had zou ze niet echt lief met ze praten. Na de rekenles kwam de leesles, maar het bleek dat de kinderen nog totaal niet goed konden lezen. Van het onderhoofd moest ik eerst zelf iets lezen, en dan de kinderen een voor een een beurt geven. Maar dat ik aan het voorlezen was gingen de kinderen mij steeds herhalen. Dat ik toen de kinderen een beurt gaf, wisten ze alleen de eerste zin nog 'voor te lezen'. Dit omdat ze dit onthouden hadden, en verder bijna niet konden lezen. Ik wist natuurlijk ook helemaal niet waar de kinderen waren met hun lesstof, en kon hier verder niet op inspringen. Ook luisterde de helft van de kinderen weer niet in deze les. Het ging allemaal weer lekker dus. Na de pauze waren de kinderen nog even druk als normaal, en ik heb even snel aan de lerares van de parallelklas gevraagd wat we moesten doen. Van het onderhoofd moest ik een dictee geven aan de kinderen, maar dat was naar mijn idee veel te moeilijk, omdat ze al niet eens konden lezen. Volgens de leerkracht van de parallelklas was dat ook zo, en moest ik een rij woordjes op het bord schrijven, en de kinderen deze laten overschrijven. (lekker nuttig) De rest van de ochtend ben ik ook zo 'lekker nuttig' bezig geweest. Ik heb veel staan wachten op de kinderen, en de kinderen uiteindelijk ook op mij. Toen de bel gegaan was heb ik er twee naar de onderdirecteur gestuurd. Nu zit ik lekker op de bank, net onder de douche vandaan, (onder een koude douche, brrrr) en doodop. Ik hoop niet dat ik morgen weer die klas krijg, maar dat ik weer lekker in mijn klas 4 voor de klas kom. Ik bedoel, dat is toch meer mijn leeftijd. Deze kindertjes waren ook wel lief, maar niet als ze met zijn allen in mijn klas zitten!

Op vrijdag
Dat ik vanmorgen op school kwam moest ik van het onderhoofd (weet nog steeds haar naam niet) toch maar weer naar klas 1 gaan. Dan kon ik wat dingen voorbereiden, omdat ze niet wist of dat de leerkracht vandaag weer op school zou zijn. Dat ik wat dingen voor de rekenles op het bord aan het schrijven was hoorde ik dat de leerkracht wel zou komen, dus ben ik snel naar mijn eigen klas gegaan. Tirzah, mijn mentor was er nog niet, en ik had de deur opengedaan. Toen ging de bel, en heb ik de kinderen netjes neergezet voor de vlaggenceremonie. Ik kwam erachter dat de kinderen in een jongensrij en een meisjesrij stonden. Tirzah kwam toen gelukkig net aangelopen. Het duurde weer even voor ze in de klas was. In de klas gingen we eerst weer bidden, en nu ook liedjes zingen. Na het zingen begon de rekenles. Tirzah zette een paar staardelingen op het bord, die de kinderen als huiswerk gemaakt hadden. Een paar kinderen werden naar voren geroepen, en die moesten de uitwerking opschrijven. Deze werden toen met de klas nagekeken, en de fouten werden eruit gehaald. De rest van de klas moest nu controleren of ze het allemaal goed hadden. Dat ging een aantal keer zo door. Om 10 uur was het rekenen eindelijk afgelopen! Na de pauze werd gevraagd of ik om 12 uur in klas 3A even een les wilde geven, de lerares daar die moest weg. Ik moest alleen taal en tekenen geven. Eerst was er nog een kind jarig in onze klas. De ouders kwamen binnen met een grote taart, een zak met allerlei zakjes snoep, en ijsjes. De jarig moest de taart aansnijden, en de klas mocht er bij komen staan. Toen maakte zijn vader foto's, en dat het kind in de taart ging snijden ging de rest van de klas verjaardagsliedjes zingen. Ze kregen allemaal een stukje taart, een zakje met popcorn, een zakje met snoepjes en een ijsje. De leerkrachten kregen ook allemaal een stuk taart. Echt ongelofelijk wat je hier allemaal krijgt voor dingen als er een kind jarig is! De kinderen in klas drie waren best lief. Ik moest een dictee geven van 5 zinnen, die de kinderen op hun blaadjes schreven. Als de kinderen niet wilde luisteren, dan moest ik er nog wel wat zinnen bij doen. De kinderen deden goed hun best, en als ik zei dat ze iets stiller moesten zijn, dan werden ze dat ook wel. Er zaten heel veel mooie tekeningen bij de tekeningen die de kinderen moesten maken. Toen ik ze na de bel naar huis wilde sturen zei een kind dat we nog moesten bidden. Dat was ik alweer vergeten natuurlijk. Het kruisje slaan heb ik nu wel geleerd, in het begin keken de kinderen me erg vreemd aan. Het bidden zelf laat ik de kinderen doen. Ik weet niet precies wat ze allemaal bidden, en het verschilt per klas zag ik al. En dat kruisje volgens mij ook, beetje vaag! Daarna was het snel naar huis, en weekend gaan houden! 's Middags eerst gaan internetten in het centrum, en daarna zijn we bij de mac Donalds gaan eten! Dat was best lekker, maar had al snel weer honger! Op de terugweg naar huis kwamen we langs Rosella, ons buurmeisje, en haar vriend was jarig, dus of wel even bleven. Toen eerst onze fietsen naar huis gebracht, en bij Rosella en vriend gaan zitten (die woont daar ook) We kregen daar natuurlijk eten aangeboden, echt Surinaams. Dus ook daar gaan eten, lekker hoor! (rijst met stukjes sperzieboon (zo klein gesneden als een snijboon)) en een stukje kip. Er kwamen nog een zooi vrienden langs van Rosella haar vriend. Een stel mafkezen, echte Surinamers, en dat taaltje van ze! We gingen op tijd naar huis, we waren alledrie doodmoe!

Op zaterdag was ik al vroeg wakker. Overal buiten klonk muziek en hoorde je mensen praten. Kunnen die niet stil zijn als je uit kan slapen? Om 9 uur ging ook de telefoon nog (bedankt mam) om me te feliciteren! Ik ben 22 jaar geworden! Lekker rustig aan gedaan de hele dag. We wilde nog lekker gaan shoppen in het centrum, maar toen we daar aankwamen was alles al dicht. Toen toch maar een gebakje gegeten, op mijn verjaardag. Ze hebben lekker gebak hier, chocolade gebak, we zijn er al vaker wezen eten. Lekker op een terrasje zitten en mensen kijken. (ze kijken ook naar ons, dus wij mogen terugkijken!) 's Avonds gingen we naar de Chinees op de hoek waar we gingen eten. Die hadden alleen nog niet van timing gehoord. De anderen hadden hun eten al een minuut of 10 op, voordat ik mijn rijst met een vies stukje kip kreeg. Het bleek dat ze de rijst iedere keer weer vers maken ofzo, en dat dat zo lang duurt. Als ze dan even wachten met de rest ofzo, maar dat zal wel weer typisch Surinaams zijn. De volgende keer gaat iedereen rijst eten, of helemaal niemand! Daarna gingen we lopend naar een kroeg waar veel Nederlanders zaten. ('t Vat) Dat zat echter helemaal vol, dus wij gingen op het terrasje zitten wat ernaast was. Ook weer mensen kijken (je pikt de Nederlandse toeristen er echt zo uit!) en om een uur of half 2 naar huis.

Zondag lekker uitgeslapen, en om een uur of 1 gingen we naar het zwembad. Daar zou Ria ook zijn. Ria was er alleen nog niet dat we er waren (een eind op de fiets in de volle zon!) en we konden nog niet naar binnen. Het was een best luxe zwembad, waarbij je lid moest zijn, of geïntroduceerd moest zijn door een lid. We gingen met een andere Nederlandse mevrouw mee naar binnen, en we hebben lekker gezwommen en niets gedaan. Na het zwembad zijn we nog langsgegaan bij een paar meiden van de Hogeschool Haarlem. Die zitten in het derde jaar van de pabo, en lopen hier ook stage. Best gezellig, die hebben ook een mooi huis. Maar op tijd weer naar huis. Het is niet echt prettig om hier 's avonds een tijd te fietsen in het donker. Ik heb dan wel licht op mijn fiets (woh) maar het fietst niet fijn met al die gozers die je nafluiten en toeteren naar je! Toen was ons eerste weekend alweer voorbij en moesten we op tijd naar bed voor weer een lange week school.