Maandag 19 januari. Ik kwam ik in de klas en er bleek nog een stagiair van de Pabo uit Suriname te zijn. Deze ging een geschiedenisles geven, en hierbij kwamen nog een aantal studenten kijken en ook 2 leerkrachten. Dat ik in de klas zat te kijken naar deze les kwam er een leerkracht naar me toe om te vragen of ik even in klas 2 wilde invallen. Daar ben ik naartoe gegaan, omdat ik dacht dat het voor even was. De kinderen heb ik wat laten rekenen en wat laten tekenen. Ik wist het verder ook niet, en de kast waarin alle spullen zaten was op slot! Een kind had geen zin om te tekenen, ook niet nadat ik gedreigd had om hem strafwerk te geven. Ik heb hem toen 5 keer een zin op laten schijven met 'als de juf vraagt of ik ga tekenen, dan doe ik dat ook'. Toen hij de zinnen af had, ging hij weer vervelend lopen doen, dus mocht hij er nog 5 opschrijven. Uiteindelijk heeft hij er 15 opgeschreven. (hmm, is dit pedagogisch verantwoord….) Onder het tekenen ging ik aan de gang met een kind dat nog bijna niets van rekenen afhad. Toen ik hem vroeg of hij het wilde afmaken deed hij nog niets. Ik vroeg hem toen wat dingen, maar daar wist hij het antwoord niet op. Toen ben ik met hem de tafel van 2 eens gaan doorlopen, maar dat wist hij ook helemaal niet. Ik heb het toen met stukjes papier gedaan, waarvan ik zei dat het snoepjes waren. Het kind vond het nog steeds erg moeilijk. Ze snappen de logica van de sommen niet. Als ik hem al 7 keer twee snoepjes gegeven had, en dan nog een keer erbij, dus 8 keer, dan ging hij alle snoepjes opnieuw tellen om achter het antwoord te komen. De tafel van 10 heb ik maar niet geprobeerd om te doen. Hij had de tafel van 2 nog steeds niet goed door. Toen het pauze was ben ik naar het onderhoofd gegaan om te vragen hoe lang ik nog voor klas 2 moest staan. Ik zag dit niet echt zitten, op deze manier leer ik mijn eigen klas nooit kennen, en zie ik ook niet wat er allemaal in mijn eigen klas gebeurd. Het onderhoofd liet zien wat ze allemaal nog moest doen, en dat ze daarna mij zou komen afwisselen in de klas. Toen zei ik tegen haar dat ik wel mijn eigen klas wilde leren kennen, en dat snapte ze. Dus wij gingen samen naar Tirzah, of die een oplossing had. Gelukkig zei die ook gelijk dat ze liever had dat ik bij haar in de klas bleef kijken, en niet steeds overal heen geroepen werd. De 2 tweede klassen werden bij elkaar gezet, en ik kon weer naar mijn klas 4 toe gelukkig. Toen juf Tirzah even de klas uit was, had ik galgje gespeeld met de kinderen, dat vonden ze heel leuk! Na de taalles mocht ik een schrijfles geven. De kinderen moesten een stukje uit hun schrijfschrift overschrijven. Dit stond in het Sranan Tongo (Surinaams dus), en was met blokletters geschreven. De kinderen luisterde alleen niet zo goed en gingen alles aan elkaar schrijven. Wat de tekst betekende weet ik nog steeds niet. Dat ik het vroeg aan een kind begon iedereen te praten, dus heb ze maar gelijk aan het werk gezet! 's Middags uit school gelijk naar huis gegaan. Esther en ik gingen de dozen ophalen bij Steeman, die waren aangekomen. Nu hebben we stickers, krijt, papier en nog veel meer bende! Met de taxi heen, alles in de taxi weten te proppen, en weer terug. Het was net sinterklaas dat we die dozen uitpakten. Er zat zoveel in, van sommige dingen was ik alweer vergeten dat het daarin zat!

Dinsdag kwam er weer een stagiair een les geven. Maar we begonnen weer met het nakijken van het rekenhuiswerk. Dat duurde dit keer maar een uur (gelukkig) De les van de stagiair ging over 'de bollenvrouw' en dan niet zoals wij die kennen, maar over de vrouw die broodjes verkoopt op straat. Op de Mariaschool is er ook een, die staat er 's morgens en in de pauze. Het ging erover wat ze deed, wat voor kleren ze aan had, wat ze verkocht, en hoe je je moest gedragen bij haar etc. Na het gesprek zei ze dat de kinderen de bollenvrouw gingen tekenen. Toen schreef ze nog enkele dingen op het bord die te maken hadden met de bollenvrouw, en wat de kinderen konden tekenen op hun blad. Toen ze de blaadjes had uitgedeeld ging ze de klas uit om haar les te bespreken met de andere stagiaires en haar begeleider, die ook in de klas zaten. Na deze les kwam er een mevrouw van jeugd en verzorging. Deze vrouw bleek wel vaker te komen, en geeft de kinderen les over persoonlijke verzorging. Het ging deze keer over hoe je je tanden moet poetsen. Aan het eind van de les zei ze dat ze, als ze de volgende keer zou komen, spul mee had waarmee je tandplak op de tanden kon aantonen. Dus dan kon je zien of je je tanden goed had gepoetst. Nu wisten alle kinderen hoe het moest, en wanneer het moest, dus dat moesten ze goed doen. Ze zei er niet bij wanneer ze kwam. De kinderen (en ik ook) kregen allemaal een pakketje met 2 tandenborstels en een kleine tube tandpasta mee. (altijd handig natuurlijk)

Woensdag regende het heel hard, en we zijn met de paraplu lopend naar school gegaan. De vlaggenceremonie ging niet door omdat het regende. Tirzah, mijn mentor was ziek, maar dat kreeg ik pas later te horen, dat ik de dag al begonnen was. Ik heb eerst maar de regels in de klas verteld. Ik ergerde me vooral aan het lopen door de klas van de kinderen, en ik heb gelijk gezegd dat ze niet meer door de klas mochten lopen. Verder heb ik gewoon maar het rekenen gedaan van waar ze gebleven waren. Ik wist het verder ook niet. Toen hadden ze gym. Dit hebben de kinderen van een vakleerkracht, dus ik kon lekker in de zon genieten van de kinderen die in het open veld aan het rennen waren! De kinderen die hun gymkleren niet me hadden (en dat waren er veel) heb ik naar het onderhoofd van de school gestuurd, die had wel wat voor ze. Ik hoorde dat als de kinderen zwemles hebben, dat ze dan altijd wel alles bij zich hebben. Maar gym vinden ze lang niet zo leuk, dus nemen ze hun kleren niet mee! (ze hebben allemaal een rood broekje en een wit T-shirt aan met gymmen.) Na de pauze waren sommige kinderen erg vervelend. Ik heb 5 jongens in de klas die erg druk zijn en steeds door de les heen praten. Als ik boos wordt op de ene, dan gaat de rest lachen! Ik heb toen een paar kinderen strafwerk gegeven. Ik kon precies zien welk kind dat vaker gehad had. Die schreef eerst allee eerste woordjes van de zin op, toen alle tweede woordjes etc. Een andere jongen had hier nog niet zoveel ervaring mee en was dus braaf alle zinnen een voor een op te schrijven! De kinderen kregen na hun taal nog de gelegenheid van mij om hun rekenen af te maken. Als ze het niet afhadden, dan moesten ze het als huiswerk maken. Michel (een van die druktemakers) wist het helemaal erg te maken, en zijn rekenen (wat hij goed kon) gaf hij aan de meiden voor hem, die er iets minder goed in waren. Het gaat dus weer lekker in mijn klasje! Vandaag trouwens 9 kaarten gehad. We hebben het vermoeden dat de post alleen op woensdag komt. Vorige week woensdag had ik 1 kaart, en nu was de rest ook aangekomen. Maar nog steeds niet alles naar wat ik hoorde! Iedereen in ieder geval bedankt (en vooral oma, daar waren er 4 van!) Verder hebben we niet veel gedaan. Na het eten waren we alledrie helemaal stuk, en we lagen weer eens op tijd op bed. (het is de hele week al een uur of 10 dat we op bed liggen, het is heel erg!)

Donderdag was mijn mentor weer ziek, dit komen ze niet vertellen, dat moet je zelf maar ontdekken als ze de klas niet inkomt. Ik had de hele klas weer voor mij alleen dus. Omdat ik van de week al gehoord had dat de kinderen handvaardigheid hadden was ik gaan bedenken wat ik kon gaan doen. Esther had van de school van haar moeder (in Nederland) brieven gehad van een groep 6, voor een groep 6 in Suriname. Ik heb hier een klas 4, dus een groep 6. Ik heb de kinderen de brieven gegeven (na een dag lesgeven waarbij ze best lief waren) en deze gingen ze terugschreven. Dat was erg leuk. De kinderen waren met rekenen en schrijven echt heel lief. Ik heb ook veel door de klas gelopen om stickertjes uit te delen, en dat werkte goed. Ze waren hartstikke stil met schrijven, en dat ik de schriften nakeek zag ik dat ze allemaal goed hun best gedaan hadden! Dat ze na de pauze zo lief waren kwam vooral omdat Ornesto, het probleemkind in mijn klas was meegenomen door het onderhoofd. Hij was echt weer heel vervelend. Zijn tafel heeft ook pootjes volgens mij. Als ik hem bij het bord neerzet, en ik draai me om, dan zit hij zo weer een meter naar achter! Op het laatst was ik zo boos op hem, en dat hoorde het onderhoofd, dat ze hem maar meenam naar haar kantoor. Toen ging het al een stuk beter in de klas, en waren de andere 4 druktemakers ook weer een stuk rustiger. Ik werk nu trouwens ook met streepjes op het bord. Heb je een streepje achter je naam staan, dan moet je 5 minuten nablijven. Sommige hadden er meer, maar die konden ook weer weg als ze zich goed gedroegen in de klas. Uiteindelijk moesten er 3 maar 5 minuten nablijven. Het werkte dus wel! De stickertjes werken ook goed. Ik had iedereen die zijn rekenhuiswerk helemaal gemaakt had een stickertje gegeven, en de rest zat te balen dat ze het niet hadden!

Vrijdag was Tirzah nog steeds ziek (ik weet niet hoe ze dat doen hoor, dinsdag zag ze er nog goed uit! Iedereen is hier wel snel ziek) Ornesto zat weer in mijn klas, en hij zorgde gelijk weer voor grote drukte. Ik heb het idee dat ik hier een speciaal onderwijs klas heb, alleen zitten er dan 25 kinderen in, in plaats van 15. Sommige zijn ook heel lief hoor, maar daar heb ik dan bijna geen tijd voor, omdat de rest zoveel aandacht vraagt! De kinderen waren een stuk drukker dan gisteren, weet ook niet hoe dat kwam, maar ik denk dat het kwam omdat het bijna weekend was! Ik moest de kinderen een rekenrepetitie geven, en Ornesto had oppeens heel veel goede antwoorden. (vreemd, doet hij anders nooit…) op zijn kladblaadje, dat ze mochten gebruiken stond met een meisjeshandschrift een rijtje met goede antwoorden. Dat blaadje kwam van zijn buurvrouw, en was ook al bij twee anderen geweest. 1 ontkende hevig, maar dat ik hem naar de sommen op het bord vroeg, wist hij ze niet goed te beantwoorden, terwijl ze juist op zijn repetitieblaadje stonden. (zo erg waren wij toch al niet op de basisschool?) Na de repetitie pakte een kind uit zichzelf haar leesboek, dat had ik nog nooit gezien. Ik had daar nog niet eens wat van gezegd dat ze dat moesten doen! Gelijk een stickertje gegeven in de hoop dat de rest dat ook ging doen, en dat was bij de meeste het geval ook. Een uur voor het einde van de dag wilde ik met de kinderen de brieven naar Nederland afmaken, maar daar kwam de muzieklerares de klas in. Dit ging zingen met de kinderen. Ik kan me nu voorstellen waarom de kinderen niet goed meedoen. De kinderen moesten rij voor rij een lied gaan zingen. Daarbij werd vooral gelet of ze de woorden goed uitspraken, en of ze mooi zongen. De rest van de twee rijen zat dan een beetje te kloten en te lachen om de rest (ik moest eigenlijk ook wel lachen, alleen dan om de lerares muziek, en niet om de kinderen) Gelukkig ging ze weg voordat de dag was afgelopen en kon ik toch nog even snel de brieven afmaken! Vrijdagavond hadden we afgesproken met 3 meiden van hogeschool Haarlem. Daar gingen we mee naar 't Vat. Eerst lekker wat gegeten naast 't Vat (dat is een eettent/terras/kroeg waar vooral veel bakra's komen (dus blanken)) Die meiden gingen bij 't Vat eten, daar kon je ook frikandel bestellen (hmm, lekker (Niet dus)) Daar hebben we de hele avond gezellig gezeten en zitten praten. Om 1 uur een taxi gebeld waarvan we het nummer hadden gehad. Die kwam netjes ons ophalen. De taxi is echt niet duur hier, we waren 10000 Surinaamse gulden kwijt. Om dat snel om te rekenen, dat is ongeveer 3 euro.

Op zaterdag zijn we eindelijk gaan shoppen. Genoeg geld meegenomen en een kledingwinkel ingegaan. Dat was best leuk, omdat het allemaal heel goedkoop was. Ik had 100.000 Surinaamse gulden mee, en daar heb ik een tasje, slippers (errug handig) en een rok voor gekocht. Ik was dus ongeveer 30 a 35 euro kwijt! Zaterdag was het ook weer was- en schoonmaak dat. We zijn dus weer heel het huis door gaan werken, en hebben een stuk of 10 wassen gedraaid. Alles is weer lekker schoon, zodat we het deze week weer vies kunnen maken. Ik heb gelijk mijn klamboe maar gemaakt, daar zaten twee gaten in. (klote muggen, die beesten steken echt rot) Toen bijna alles gewassen en schoon was lekker nog even in de zon gaan zitten, om toch nog bruin te worden. 's Avonds lekker uit eten geweest, en een avond niets gedaan. Puzzelen, lezen en in slaap vallen. In de woonkamer hebben we nu trouwens twee schilderijen weggehaald. Aan het ene haakje hangt nu Suzanne haar fotobord, en aan de andere die van mij, met al mijn kaarten eraan. Nu heb ik toch een beetje meer het thuis gevoel. (niet alles wat hier hangt is echt mijn smaak, vandaar)

Brr, ik kom net onder de douche vandaan, en ga jullie weer even vertellen wat ik de afgelopen dagen heb gedaan. Die koude douche zal niet wennen denk ik, dat mis ik toch wel heel erg!

Het weekend verder niet veel gedaan. Zaterdagavond zijn we lekker thuis gebleven, en zondag was ik zelf naar het internetcafé gegaan, om lekker te gaan internetten. Een rustig weekendje dus.