Maandag 22 maart
Het ging weer lekker vandaag. Wat de lessen betreft had ik veel gedaan, ik ben er wel tevreden mee. De kinderen luisterden goed, ze waren goed aan het werk, en het ging gewoon lekker.
Met schrijven waren ze alleen helemaal niet netjes aan het schrijven, dus ik heb ze gezegd dat ik ze morgen voor een cijfer laat schrijven. Misschien dat ze dan wel goed hun best gaan doen, maar dat lijkt me niet. Juf Aruna vroeg me of ik gelijk cijfers voor het lezen en voor tekenen wilde geven voor het rapport. Dat vind ik wel een goed idee, alleen lijkt het me moeilijk om dat te becijferen. Ze kijken niet naar de vooruitgang of de inzet van het kind, maar echt naar het resultaat.
's Middags niet veel gedaan. Ik was nog steeds niet helemaal lekker, had misschien toch niet moeten gaan stappen het weekend, maar het was wel gezellig!

Dinsdag zou de parallelleerkracht het zinnetjesdiktee af hebben, maar ze was ziek. Ik had dus zelf maar iets in elkaar gezet. Er zijn twee nieuwe stagiaires op school uit Nederland, gezellig. Ze zitten in Asawa Otonno, waar wij eerst ook zouden komen. Maar ze zijn met een grotere groep. Ze zijn derde jaars, dus hoeven niet de hele klas over te nemen.
Met de kinderen ging het vandaag niet echt lekker. Het begon goed met een repetitie, daarna gym, en na de pauze ging het mis met ze. Ik merk vaak dat het na de pauze wat minder gaat, ik weet ook niet hoe dat komt.
Het rekenen ging niet zoals ik wilde dat het ging, maar het was dan ook wel een moeilijke les. Maar goed, dat wil natuurlijk niet zeggen dat de kinderen dan niet goed mee hoeven te doen, ze moeten toch juist hun best doen als ze het niet snappen?
's Middags een tijd zitten internetten, ik bleek van de internetsite af te zijn gegooit (helaas, helaas) Gelukkig kon ik bij Daniel op de site komen, en ik heb de 'webmaster' van planet (de vriend van Suzanne) een lief mailtje gestuurd of ik mijn verslagen wel terug kon krijgen, doordat mijn laptop het niet deed had ik ook niets meer thuis staan. Maar gelukkig is alles gered.
's Avonds gingen we naar de verjaardag van Aline, die had een BBQ bij haar thuis georganiseerd. Het was echt het zomer gevoel, lekker weer, BBQ, gezelligheid etc. Bleek dat ik niet mee naar Galibi kon met de groep, omdat ik om één of andere reden niet op de lijst stond. Ik ga nog wel wat regelen, ik had er net zo een zin in om heen te gaan.

Woensdag ging het weer niet lekker op school. De kinderen waren weer erg druk, en ze waren met geen mogelijkheid stil te krijgen. Ik wist al dat rekenen erg lang ging duren,alles moest op het bord nagekeken worden!
Daarna heb ik de kinderen laten lezen voor een cijfer, dat ging nog wel goed, het is alleen moeilijk om objectief te blijven. Een kind dat niet zo goed kan lezen kan ik geen 7 geven omdat hij toch erg zijn best doet, en andersom.
Er kwam nog een hospitant een muziekles geven, dus ik had nog even rust voordat de rekenles begon. Ik was nog best trots op mezelf, ik ben helemaal niet boos geworden, ik ben steeds aan mijn tafel gaan zitten als er weer kinderen gingen praten. Hierna begonnen er steeds een paar te schreeuwen dat de rest stil moest zijn, en kon ik weer verder met de les. Ook niet echt de ideale manier om les te geven, maar beter dan niets.
Na schooltijd lekker gaan lunchen bij Zeeland, onder het krasnaposki, met Meike. Gezellig. Daarna weer gaan internetten, en alle verslagen naar Daniel gestuurd, zodat hij ze op de site kon zetten.
Nog wel rustig aan gedaan, omdat mijn verkoudheid nog steeds niet helemaal over was. Lekker roti bij Joosje gehaald, en die voor de tv opgegeten. Dat ik zat te eten zat er steeds een gekko (salamander) naar me te kijken, heel lief.
Dat Meike later thuis kwam en ook ff tv ging kijken zat die Gekko er nog steeds. Nader onderzoek wees uit dat de gekko reeds overleden was. (gadver, en daar zat ik dus naast te eten!) Gelukkig wilde mevrouw Brunnings, onze huisbazin hem weghalen, wij zagen dat niet zo zitten.

Donderdag 25 maart, de kinderen waren weer erg druk vandaag, ik weet niet hoe het komt, maar misschien is er storm op komst ofzo. Ik ben ook nog steeds verkouden, dus ben er niet zo blij mee dat ze zich niet goed gedragen. Ik probeer zelf zo rustig mogelijk te blijven.
Ik begon met de repetitie geschiedenis, waar iedereen makkelijk een voldoende voor kan halen. (en iedereen heeft dat ook gelukkig). Na de repetitie ging ik verder het rekenhuiswerk nakijken, waar ik gisteren gebleven was. De kinderen werden weer druk natuurlijk, ik snap niet wat voor nut het heeft om het rekenen na te kijken op deze manier.
Garyl wist niet eens meer hoe het honderdveld werkte, hij kon de getallen niet eens meer splitsen. Hier ben ik dus maar weer mee begonnen, en ik ga het elke dag maar even met hem oefenen. Na een tijdje had hij het weer door en kon hij aan de slag met de sommen.
In de pauze kreeg ik bezoek van de heer en mevrouw Vermeulen, vrienden van mijn ouders. Deze waren in Suriname, en van mijn ouders moesten ze natuurlijk langskomen. Ook hadden ze geld mee voor een goed doel in Suriname, en ik (of de kinderen in mijn klas) zijn een onderdeel van dat goede doel. Als ik tijd heb ga ik dus lekker shoppen, en allerlei dingen kopen die wel handig zijn voor in de klas.
Het was echt een drukke dag, en de kinderen vonden het stom dat ik ze liet zitten tot na de bel. Ik vond het ook stom van ze hoe zij zich gedroegen in de klas!
's Middags lekker gaan hangmathangen. Het hangt echt heerlijk op het balkon hier, ik moet alleen de hangmat erg strak hangen, anders dan lig ik op de grond! Even liggen slapen, en op tijd richting Torarica, een hotel hier in Suriname. Hier ging ik eten met de heer en mevrouw Vermeulen. Een gezellige avond gehad, heerlijk gegeten, het vakantie gevoel kwam weer boven. We zaten lekker met uitzicht op het zwembad, palmbomen, en het is er allemaal netjes verzorgd en rustig. Dat scheelt al een stuk, en het eet ook een stuk prettiger!

Vrijdag begon heel goed dat de kinderen in de rij moesten gaan staan voor de deur. Ik heb gelijk iedereen een kruisje gegeven, om het positief te houden in de klas

Ik wilde de repetitie geven, maar die had mijn parallelleerkracht nog niet af. Ik wordt hier ook moe van, op deze manier kan ik niet lekker zelf mijn tijd indelen, en moeten de kinderen steeds weer wachten tot ik alles op het bord geschreven heb. Toen bleek dat de kinderen ook nog naar de mediatheek moesten, daar konden ze nieuwe boeken halen. Wat een gedoe nog, met alle kinderen naar de andere kant van de school, in een klein kamertje waar alle boeken staan (het zijn er niet super veel maar wel wat gelukkig) en daar moesten de kinderen eerst hun boek inleveren, en toen een nieuw boek halen. Alle kinderen waren natuurlijk flink aan het praten, en ze waren niet stil te krijgen! Toen alle kinderen weer in de klas zaten ging ik de repetitie op het bord schrijven, maar alle kinderen waren heel erg druk. Het was niet leuk meer, ik heb er toen 2 op de gang gezet, en ik zei dat ik ze wel zou roepen als ik klaar was. Helaas voor hun kwam mevrouw Daan toen langs, en die heeft ze toen meegenomen! 1 kind heb ik de repetitie niet eens laten maken, die was al zo gezellig aan het praten, dat ze het van mij niet eens meer hoefde te proberen.
Aan het einde van de dag liet ik de kinderen nog even tekenen aan hun tekening over hun huis en de bewoners ervan. Dat vonden ze natuurlijk wel leuk, en ze waren ook goed aan het werk.
's Middags lekker rustig aan gedaan, en ik had eigenlijk helemaal geen zin om te gaan jogaën (of hoe je dat ook zegt) maar goed, ik werd bijna meegesleurd door Meike, dus wij heen. Het was erg rustig, maar dat kwam omdat het al de hele dag regent. Dan gaan de Surinamers het huis niet uit. (maar wij wel natuurlijk, wij zijn dat gewend, die regen!)
Joga was toch nog wel leuk, erg inspannend, en heb weer spierpijn natuurlijk. Ben dit keer niet bijna in slaap gevallen, dat doe ik toch weer goed.
Hierna gingen we naar Marjolijn en Aline, daar hebben we lekker gegeten en gezeten. Om een uur of 11 besloten we even naar huis te gaan om te douchen en om te kleden, en dan weer terug te gaan om te kijken wat we die avond nog gingen doen. Dat ik thuiskwam was ik zo moe, dat ik niet meer weg ben gegaan. Zaterdag moesten we weer vroeg op, en mijn verkoudheid was nog steeds niet over.

Zaterdagmorgen richting Galibi. Ik kon uiteindelijk toch nog mee, omdat er andere niet mee gingen. We gingen met een groep van meer dan 20 mensen, dat was wel heel gezellig natuurlijk. Met de bus richting Albina, in het oosten van Suriname. De weg viel me mee, ik heb slechtere wegen gehad. Onderweg maakten we een tussenstop, en daar was een groep 'landgenoten' zoals onze gids dat zei. Daar zaten ook mijn 'grote vriendinnen' tussen, gezellig hoor...
In Albina op de boot gestapt richting Galibi. De boot was iets groter dan de korjaal die ik gewend was richting het binnenland, maar dat was ook wel nodig, omdat we nu ook de Atlantische Oceaan op gingen! Een eind gevaren, en uiteindelijk kwamen we in ons kamp aan. Overal waren witte stranden, alleen het weer was niet geweldig. We waren al ontzettend nat van de boottocht, dat water kwam met emmers tegelijk naar binnen, dat was wat minder. Maar het droogde weer snel gelukkig, en nog wel even op het strand kunnen liggen.
Aan het einde van de middag hadden we een rondleiding door het dorpje waar we sliepen. Dat was een indianen dorp, en nog best groot. De gids wist veel te vertellen over de planten, over de bewoners en over van alles. Er was natuurlijk ook een souvenirshop, waar ik een paar leuke armbandjes gekocht heb.
Dat we terugkwamen gingen we lekker eten, de kok had kouseband gemaakt met rijst en kip, heel standaard, maar wel goed te eten gelukkig. Na het eten nog lekker rustig aan gedaan en om een uur of 9 weer in de boot gestapt richting het strand waar de schildpadden zouden komen. Onderweg zagen we er ook al een paar aan land gaan, die beesten zijn echt groot. Dat we aan land gingen was er al gelijk een schildpad, maar het schijnt dat wij die weggejaagd hebben. Iedereen ging er met zijn zaklamp op schijnen, beetje jammer. Daarna nog wel meer schildpadden gezien, die beesten zijn ongeveer 1,5 meter groot, echt heel mooi. En die kuilen die ze graven om hun eieren in de leggen zijn ook groot, best knap dat zo een log beest dat kan graven. Aan het einde nog een schildpad gezien die echt eieren aan het leggen was. Daar zaten we met ons neus bovenop, het was net discovery channel, alleen dan in het echt.
's Avonds nog gezellig wat gedronken en zitten praten.

Zondagmorgen weer vroeg op, omdat we nog naar Frans Gyuana wilde, en we moesten ook hetzelfde stuk nog naar huis terug. Eerst met de boot naar Albina gegaan, daar konden we onze spullen uit de boot gooien, en toen de oversteek gemaakt. Het was net of we in Europa kwamen, in Frankrijk om precies te zijn. Toen we in Suriname kwamen was het echt een wereld van verschil met Nederland, alles was anders, alleen de taal niet. In Frans Gyuana rijden de auto's rechts, dus wij bijna aangereden omdat we eerst naar rechts keken, ipv links. Er rijden bijna alleen maar Franse auto's, en nog wat volkswagens, maar ze hebben allemaal een Frans nummerbord, met dat europese tekentje! De huizen waren er heel anders, het was schoon op straat, en in de winkel moesten we met euro's betalen! Ook de Fransen hier wilde geen Engels praten. In de winkel stonden ook veel Europese artikelen, die hebben we in Suriname ook wel, maar minder. De prijzen waren wel weer duurder volgens mij, maar ik heb wel een lekker ijsje op, dat ik in Suriname nergens heb kunnen vinden!
We wilden er allemaal blijven, maar dat ging helaas niet. Eigelijk mochten we niet eens heen. Ons visum is geldig om 1 keer Suriname in te komen, en omdat we nu naar Frans Gyuana waren, gingen we voor de 2e keer Suriname in. Gelukkig geen controle gehad, anders hadden we een flinke boete gehad.
We waren op tijd weer terug in Paramaribo. Meike was ondertussen verhuisd naar een ander huis, waar het onderhoofd van mijn stageschool ook woont. Hier heeft ze alles voor zichzelf, en kan ze ook haar ouders ontvangen die langskomen. Omdat ik nu in het huis zit waar zij eerst zat ging dat niet meer hier.
's Avonds zelfs nog tijd om met Marjolijn en Meike te gaan eten bij Mambo, waar we ook weer 3 andere tegenkwamen die mee waren naar Galibi, dus gezellig zitten eten.